· 

Je kunt als ouder het studiesucces van je kind vergroten! Maar hoe dan?

Bron: https://nl.pinterest.com/pin/261771797075014429/
Bron: https://nl.pinterest.com/pin/261771797075014429/

Half vier in de middag op een willekeurige dag in het jaar 2001. Rond deze tijd kwam ik uit school en vroeg mijn moeder, ‘heb je nog cijfers terug gekregen?’ Meestal waren mijn cijfers wel prima, behalve voor de talen. Daar had ik veel moeite mee, dankzij mijn dysorthografie (een vorm van dyslexie). Maar als ik eens, zoals iedere puber met regelmaat doet, niet goed had geleerd en met een slecht cijfer thuis kwam, werd mijn moeder daar niet zo blij van. Ik had dan ook een heel scala aan smoesjes om ruzie over cijfers te vermijden. Eén van die smoesjes is een klassieker, want die hoorde ik als docent in mijn mentorklas, maar ook tijdens bijlessen en huiswerkbegeleiding komt hij met regelmaat langs. Hij zal u ook zeker bekend voorkomen; “Het was een hele moeilijke toets, bijna iedereen had een onvoldoende en mijn cijfer was bij lange na niet het laagst.” Mijn moeder leek dit te geloven, of niet, maar dan kon ze goed acteren. Ze had immers geen keus dan mij te geloven. Cijfers vertelde ik haar wanneer ik ze terug kreeg en als het echt beroerd ging, dan belde de mentor. Het rapport was dan ook altijd een verrassing want er was nog geen systeem als Magister, dat alle cijfers bijhoudt en inzichtelijk maakt voor leerling en ouders.

Tegenwoordig weten ouders het cijfer van een toets vaak al voor dat de leerling dit zelf weet. Zij krijgen via de Magisterapp een melding iedere keer wanneer er in Magister iets wordt toegevoegd door een docent. Ik kan me voorstellen dat dit voor leerlingen erg demotiverend kan werken. Een onvoldoende is al balen op zich maar als je moeder of vader dat al weet als je thuiskomt, is dat extra zuur. Want over het algemeen vinden die daar wat van en heeft het soms ook consequenties. Denk aan, niet meer gamen, niet meer afspreken, huiswerkbegeleiding, telefoon (gedeeltelijk) inleveren. Harde sancties voor pubers, zeker als school moeilijk voor je is, om wat voor reden dan ook. Maar vanuit ouders een logische stap. Je wilt het beste voor je kind en in deze maatschappij betekent goede scholing een betere toekomst. Je hebt diploma’s nodig om een baan te vinden, dus die cijfers moeten goed zijn.

 

De Open Universiteit heeft onderzoek gedaan naar het succes van leerlingen en de invloed die ouders daar op hebben. En het blijkt dat ouders een grote invloed hebben op de kans van succes als het gaat om de scholing van hun kinderen. Het is dus wetenschappelijk aangetoond dat, wanneer ouders zich meer bezig houden met het leerproces van hun kinderen, de kans aanzienlijk toeneemt dat de kinderen succesvol zijn op school. Dat geld voor ieder schooltype, van basisschool tot aan vervolgopleidingen. Uiteraard verandert de aard van de bemoeienis gedurende het kind ouder wordt en ook het onderwijs verandert. Maar de rol van de ouders blijft belangrijk!

 

Wat kun je dan doen als ouder? Want je hebt het druk, je kind vertelt niet veel, docenten zijn niet altijd makkelijk te vangen voor overleg en je kind heeft het liefst dat je het zo veel mogelijk met rust laat met betrekking tot school, zeker in de puberteit. De Open Universiteit geeft vier tips;

 

1.      Thuis veel lezen. Als je als ouder veel leest, zal je kind dit als normaal beschouwen en dit ook gaan doen. Ook samen lezen kan heel leuk zijn. Als de kinderen klein zijn wordt dit vaak nog wel gedaan. Kinderen worden voorgelezen voor het slapen gaan of op andere momenten van de dag. Maar ook met oudere kinderen kun je samen lezen. Je kunt elkaar voorlezen, of samen hetzelfde boek lezen om er daarna over te praten. Dit is overigens ook heel goed voor de vaardigheid begrijpend lezen en het is een mooie opening voor een goed gesprek met uw kind dat verder gaat dan het boek alleen.

 

2.   Hoge verwachtingen hebben van de schoolprestaties van je kind. Kinderen willen graag voldoen aan de verwachtingen die hun ouders van ze hebben en zullen zich daarna ook gedragen. Als je hoge verwachtingen hebt, zal uw kind harder gaan werken. Let er wel op dat de verwachtingen wel realistisch blijven. Een kind dat kan floreren op het vmbo, zal ongelukkig worden op de havo. Het is dan slimmer om te verwachten dat uw kind gemiddeld een mooie 7 haalt op het vmbo dan dat het met hangen en wurgen een krappe 6 haalt op de havo. Dit is ook beter voor zijn leerplezier en zelfvertrouwen. Als de havo er toch in blijkt te zitten, kan je kind dit altijd nog doen, nadat hij zijn vmbo diploma gehaald heeft.

 

3.    Praat met je kinderen over school. Wat hebben ze geleerd? Wat vonden ze moeilijk? Wat ging er goed? Kun je ze helpen, zodat het nog beter gaat? Was het leuk? Met welke klasgenootjes werken ze graag samen en waarom? Maar ook welke docenten, zijn fijn en waarom? Welke vakken zijn lastig? Is er binnenkort een schoolfeest? Waar hebben ze het over in de pauze? Allemaal legitieme vragen die je kunt stellen aan je kind. Daarmee laat je zien dat je school belangrijk vindt, maar ook dat je interesse hebt in uw kind en zijn klasgenootjes. Doordat je regelmatig met je kind praat, zal het je ook eerder opzoeken, wanneer het vastloopt. Zo kunt u problemen snel signaleren en afstemmen met de school, of andere instanties om ze te verhelpen.

 

4.     Kinderen aanmoedigen en steunen bij het leren. Hersenen van kinderen zijn nog volop in ontwikkeling. Veel zaken die we van ze vragen, zijn nog heel moeilijk omdat hun brein nog in ontwikkeling is. Plannen bijvoorbeeld. Een leerling begrijpt wel waarom het belangrijk is om te plannen. Maar hoe je dat dan doet en wanneer je moet beginnen en hoe zo’n planning er dan uit moet zien, weten ze niet. Ook denken ze dat als ze een stel woordjes twintig keer over lezen, dat ze dan geleerd hebben. Docenten en ouders weten dat het anders werkt. Als je je kind helpt bij het leren, laat zien hoe jij iets aanpakt en begrip toont als het eens geen zin heeft, zullen zijn prestaties en motivatie omhoog gaan. Dat geldt ook als je een duidelijk kader schetst voor het huiswerk. Iedere dag een uur na het eten bijvoorbeeld. Ik kom bij je zitten en help je als je wilt. Hierdoor wordt huiswerk een gezamenlijke ‘last’ en zal je kind het als minder vervelend ervaren.

Bron: Open Universiteit Breda

Reactie schrijven

Commentaren: 0